Category Archives: Personleg

Den tapte mursteinen i veggen

Vårt samfunn i Noreg har kome til eit punkt der det meste skal sikrast. HMS har ei høg stjerne her til lands. Kor mange arbeidsplassar som er innanfor dette feltet er ikkje godt å seie. Også innanfor skulen er dette viktig. Sjølvsagt. Me vil ikkje at ungane skal skada seg. Dei kunne brekke noko. Dei kunne omkomme.

Det siste er sjølvsagt noko ein absolutt ikkje ynskjer at skal skje.

Men det er eit godt gap i frå å skrape seg på ein kvist, og til at ein skal forulukke. Ein treng å bryna seg på noko for å vekse. Ein må dette før ein kan gå! Ein må gjere feil for å gjere noko rette. Rundt om i skulegardar og på offentlege leikeplassar er alt EU-godkjent, og skulle det ikkje vera det, vert treet sagd ned, steinen sprengd vekk eller heile leikeplassen terminert.

I Wales er ei rørsle ved navn “Free play” lansert. Bakgrunnen for dette ligg gjerne i det som nettstaden Lifehacker.com skriv;

Recent studies have shown that playing out of doors is crucial for children who are developing motor, problem-solving and observation skills, in addition to developing an understanding and relationship with nature (a.k.a. “eco-literacy“). Kids need more time to play — but not necessarily in today’s trend for organized, scheduled activities, as kids need to have moments of unstructured time to explore that helps develop their creativity and self-confidence.” – Lifehacker.com, 2014

Kontrasten til designarleikeplassen som Stavanger kommune anla i Ajaxparken i 2012 er, for å sei det mildt, gedigen!

Straks me lagar rammar for borns leik, lagar me også avtrensingar for kor langt og i kva retning dei strekk seg i si læring. Det igjen fer følgjer seinare i livet.

Ferie

I år har eg ferie. Ferie slik ein ein urban lesar tenkjer på ordet ferie. For ferie for meg er å vera heime. Heime på Sinnes. Med dei lukter og lydar som ein kjem ut for når ein går i slåtten. For fyrste gong på 33 år vil perioden mellom skuleåra bestå av noko anna enn å slå, turke og høye gras. Og det er ikkje så reint lite vemod over nettopp det!

image

I går tok eg turen til Stavanger botaniske hage der dei hadde sleie blomsterenga si, og sidan veret har vore godt i år, hadde graset turka. Det var til og med raka i saman i såter, så når eg gjekk på desse kunne eg ikkje la vere å ta meg ein god pause og verkeleg suga inn den deilige lukta som for meg er synonymt med sumar.

Eg har difor bestemt meg for at eg må få litt av slåttonna med meg, same kva som dukkar opp. Det vert berre ikkje fullt så mykje i år som tidlegare år. Men vidareførast må det…

Kikk opp

Dei moderne “sosiale media” har gjort noko med oss dei siste åra. Då eg var i barneskulealder, var det vanleg å ringa heim på fasttelefonen for å høyra om nokon var heime. Var dei ferdige med leksene? Kunne me leika?

Og så sprang med ut, litt for tynt kledde, i den kjølige vårlufta. For å leka lite vink, jeppa pinne, spela dødball eller anti over.

Der heldt me det gåande lenge. Antan til ein hadde fått bekjed om å innfinna seg heime att, eller til mørkret fall på og det ikkje lenger var prakisk mogleg å sjå ballen.

Eg går ut i frå at me var sosiale. På eit vis. Utan media. Med snakka saman. Leika saman. Krangla. Slåss. Fann på kjekke ting, ting som var farlege, ting med visste me ikkje hadde lov til.

No er born sosiale når dei er på sosiale medier. Det er slik dei samhandlar. Men er det samhandling? Når en vet kor mykje av kommunikasjonen som er ikkje-verbal?

Gary Turk har sagt nokre passande ord om nettopp dette temaet i denne videon. Sjå han. Og slå av.

Juletremafiaen på tokt

Snart jul. Tusenvis av juletre vert importert frå Danmark, Estland og andre stader der ein tener til livets opphald med å supplere toppen av pyramiden med ting og tang som kan gjere livet enklare eller meir glamorøst.

Det passa difor perfekt for juletremafiaen på Tjensvoll at Bodil/Sven tok turen innom vår langstrakte kyst for ein førhjulsvisitt. Fotefara kan ein følgje frå rotvelt til rotvelt, via trampolinar klistra i husveggar til tak som ligg tippa på hovudet i ein heller unaturleg positur.

Tilfeldighetane ville ha det til at underteikna juletremafiast tok bussen til arbeid i dag, og i skogbrynet nedanom NRK Rogaland sine lokale på Ullandhaug låg eit fåretre og sleikte sine sår etter ein litt for heftig runddans med Bodil/Sven i går kveld. Men toppen såg fin ut…

Nokre timar seinare hadde eg og min kløktige medsammensvorne samla saman utstyret for eit nattleg tokt i jakta på juletre anno 2013, for her låg moglegheitane godt til rette for heilt naturleg gjenbruk!

Planen gjekk glattare enn Rogalendingar ned Gravassryggen på sumardekk! Fluktbilen vart parket på ein mørk, avsidesliggjande skogsveg, hovudlykt dobbelsjekka og kappeverktøyet plassert lett tilgjengeleg i lomma. Planen vart iverksett.

Kun kort tid etterpå var toppen på nedfallsfåra, årets potensielle juletre, avsagd i passande lengd. No gjenstod berre ein siste kvalitetssjekk før byttet var klart for heimtransport.

Det var då ting byrja å skurre i planen.

Juletremafiast X var ved nærare ettersyn langt i frå nøgd med bytets estetiske utforming. Her hadde Bodil/Sven vore litt for hardhendt, og etterlete seg vårt utpekte mål i ein letare forfallen tilstand. Bytet vart kassert og juletremafiastane trekte seg attende i dei same fotefara dei nett hadde lage i nysnøen. Ikkje eingong ein ninja kunne forsvunne meir umerka!

Juletremafiaen tapte slaget i kveld, men jakta er endå ikkje over. Det er fortsatt tre lys att å tenne på lysestaken. Enno er det tid…

Klare til tokt