V\u00e5rt samfunn i Noreg har kome til eit punkt der det meste skal sikrast. HMS har ei h\u00f8g stjerne her til lands. Kor mange arbeidsplassar som er innanfor dette feltet er ikkje godt \u00e5 seie. Ogs\u00e5 innanfor skulen er dette viktig. Sj\u00f8lvsagt. Me vil ikkje at ungane skal skada seg. Dei kunne brekke noko. Dei kunne omkomme.<\/p>\n
Det siste er sj\u00f8lvsagt noko ein absolutt ikkje ynskjer at skal skje.<\/p>\n
Men det er eit godt gap i fr\u00e5 \u00e5 skrape seg p\u00e5 ein kvist, og til at ein skal forulukke. Ein treng \u00e5 bryna seg p\u00e5 noko for \u00e5 vekse. Ein m\u00e5 dette f\u00f8r ein kan g\u00e5! Ein m\u00e5 gjere feil for \u00e5 gjere noko rette. Rundt om i skulegardar og p\u00e5 offentlege leikeplassar er alt EU-godkjent, og skulle det ikkje vera det, vert treet sagd ned, steinen sprengd vekk eller heile leikeplassen terminert.<\/p>\n
I Wales er ei r\u00f8rsle ved navn «Free play» lansert. Bakgrunnen for dette ligg gjerne i det som nettstaden Lifehacker.com skriv;<\/p>\n
Recent studies have shown that playing out of doors is crucial for children who are developing motor, problem-solving and observation skills, in addition to developing an understanding and relationship with nature (a.k.a. «eco-literacy<\/a>«). Kids need more time to play<\/a> — but not necessarily in today’s trend for organized, scheduled activities, as kids need to have moments of unstructured time to explore that helps develop their creativity and self-confidence.» – <\/em>Lifehacker.com, 2014<\/a><\/p><\/blockquote>\n