Vel overstått.

Ja då var min siste obligatoriske praksis som allmennlærarstudent ved Høgskulen i Volda omsider sluttført. Det har vore tre hektiske veker, og eg kjenner at det var godt å kome tilbake igjen i godt gamalt gjenge…sjølv om det har vore ein periode der ein har lært mykje.

Eg kunne nok sagt mangt og mykje om korleis eg har opplevd det heile, og det skal eg då også gjere…i ein praksisrefleksjon. Difor nøyer eg meg her med å seie at det ikkje er særleg populært at høgskulen sine ansatte skal koma med eigne prosjekt og påleggje studentar som i utgangspunktet har ei stor utfordring framføre seg!

Elles kan eg melda om ein ferdig redigert film i frå praksisen i Spania i haust. Skal sjå om eg ikkje kan gjere han tilgjengeleg ganske så snart på eit vis.

Og ein ting til…eg har vorte kasta av nettet på hybelen. Det er ei skam. Her har eg lasta ned absurde mengder med film og musikk i to år, og så vert eg kasta ut dei tre vekene eg er i praksis og ikkje har tid til denslags. Eg har nok mine teoriar om korleis dette har hendt, og eg har såleis sett i gang tiltak for å få att mitt kjære nett…og nå skal eg opp å vingle nokre it-administratorar trur eg.

Tegn på alderdom…

Idag opplevde eg det som til no må seiast å vera det tydelegast teikne på at er er i ferd med å dra på åra.

Mandag var fyrste dag i siste ordinære praksisperiode, og allereie tredje dagen ser det ut som om eg har gitt eit ulasteleg inntrykk på personalet, for i siste friminutt, tok ei av mine praksislærarar ordet og lurte på om eg hadde noko dame. (Diverre har eg ikkje det). Vidare lurte ho på kor gamal eg hadde rukke å blitt, og eg sa som sant var, at om kun kort tid no, så rundar eg 26 levde år her på denne kula.

Grunnen til at ho spurte, kunne ho fortelje meg, var at ho sjølv hadde ei dotter som nett hadde vorte 26. Denne blomen oppheld seg for tida i Bergen, og eg “verka som ein kjekk gut”.

Eg veit ikkje…men har det begynt å lysa “svigermor søkes” i panna mi eller noko? Men alt i alt, så må ein vel sei det at det er slike artige ting som gjer dagen litt meir utanom det vanlege, og som ein kan smile godt av seinare når ein tenkjer tilbake på praksistida si. Men den potensielle svigermora verker jo triveleg ho…:)

Som musikk i mine ører…

Britiske myndigheter fraråder nå landets skoler fra å rulle ut Windows Vista (Windows Vista i engelsk skolen), da de ikke anser Vista for å ha funksjoner som ikke finnes allerede på andre plattformer (som f.eks. Linux).

Videre har jo to sjefstutter fra regjeringen vært på besøk på Holmlia Skole, der de fikk sett linux brukt i praksis. Både Kristin Halvorsen, og Heidi Grande Røys var udelt positive etter opplevelsen. For mer lesing kan du klikke deg videre inn her:

Odin.dep.no
Om Holmlia
Mer om Holmlia

Ironien i det heile…

Då lakkar og lir det så smått mot ferieslutt. Det har vore ei fin tid. Eg har hatt det så fint som ein kan ha det takka vere den alt for tålmodige mammen min. Kleda mine har ho vaska, ikkje har ho vekt meg om morgonane (sjøl om eg har bedt ho om å gjøra det når samvitet har rådd meg til det), og verdas beste mat har eg og fått! Kort og godt ei draumejul. Takk takk mamma! (og ja, eg seier “mamma”….hald att tåta)

Det einaste som mangla, var eigentleg snøen…som sjølvsagt ser ut til å finna det for godt å leggja seg mjukt over dalen akkurat idet eg, og elles alle dei ferierande rogalendingane som i sine fantasiar om Øvre Sirdal som deira personlege winterwonderland har lagt nyttårsfeiringa si til denne lokasjonen, reisar herifrå att. Får vel berre håpe og tru at alt det kvite regnar bort att!

Novel…det er merkeleg med det, men det slår aldri feil at ved enden av kvar einaste ferie eg kan hugse, så har eg gleda meg til å byrje på skulen att. Slik sett er ikkje denne jula ulik nokon av dei føregåande. Det er rart med det…

Men då er det altså berre å stålsettje seg, og gjere seg klar for tre vekers skulepraksis som sjølvsagt kjem ALT for fort på etter ferien. Trøysta får vel vere at det er den siste, og at det stort sett endar opp med å vere mykje kjekkare enn det eg hadde tenkt meg på førehand.

Så adios Sinnes, HOLA VOLDA!

Vinterfølelsen..

Idag fikk jeg omsider den gode, flotte vinterfølelsen. Noen få
minusgrader fra morgenen av, 5-10 cm deilig nysnø som la seg i går
kveld/natt, en knittrende ovn som står og varmer opp i stua der også
tv’en står på og forsyner oss med et utvalg av erketypiske
vintersporter…og håndball. Og så skinner sola. Den ligger lavt over
horisonten i sør. Dukker akkurat nok opp til at du kan rette ansiktet
mot den gule skiva og myse mot den og utnyte de få strålene den sender
ned på deg som best du kan.

I tillegg så er dette mitt første innlegg som jeg har publisert ved å
sende mail. Himla greit! 🙂

Hoihoi

Ja då var det slutt på mi tid med eigenprodusert heimeside. Idag er dagen då eg gjev etter for presset, og no presenterer gode, gamle dalstroka-innafor.net med wordpress. Legg ikkje så mykje arbeid ned i utforminga akkurat i kveld, men dersom du tek turen innom med jevne mellomrom, vil du nok leggje merke til endringar etterkvart. Ei av dei som eg gleder meg til, er når/om eg klarar å ordna meg noko rss-støtte her. Følg med, følg med. 😀