All posts by admin

Litt om mediabruk

Dagens mediesamfunn serverer eit vell av papir- og nettavisar, radiokanalar og ikkje minst fjernsynskanalar. Du tykkjer kanskje allereie at du har nok kanalar når du får inn NRK1&2, TV2 og TVNorge, og kan skifta mellom ein 4-5 radiokanalar når du sit i bilen din på veg til arbeid/skule. I tillegg sjekkar du kanskje eit par nettavisar når du kjem fram. Tek ein svipp innom VG.no, Dagbladet.no og kanskje den lokale blekka di som omsider har kome seg på nett.

tv.JPGDei nemnde er sjølvsagd best på lokalt stoff…Norsk stoff. Men korleis dekkjer dei utanlandsk stoff? Det er vel nærmast blitt ein fast post på einkvar kanals nyhende å lesa opp antall omkomne på Vestbredden/Gazastripa/Bagdhad kvar kveld. Desse tala har dei sjølvsagd ikkje vore nede i dei aktuelle områda og innhenta sjølve. Internasjonale nyhendebyrå er ei kjelde dei nok nyttar, i tillegg til store mediekonsern som CNN og BBC.

CNN er ein kanal eg er innom rett som det er. Det same er det med BBC. Då dei to flya flaug inn i World Trade Center, sat eg av alle ting og såg på CNN. Det var ei ganske surrealistisk oppleving. Då George W. Bush bestemde seg for å gå til åttak på Irak i 2003, endte det og opp med at eg såg dette på CNN då ein amerikansk turist kom flygande inn i resepsjonen på hotellet i Kathmandu og bar seg over korleis me kunne sitje og sjå på cricket (nasjonalsport i store delar av søraust-asia) når det var krig på gang!

Om ein ser litt på både CNN og BBC, vert ein ganske fort lei av det store antalet med “reklameinnslag” som kjem. Promotering av program som kjem om ti minutt på den aktuelle kanalen. I tillegg har ein desse stadige børsresultata, oljeprisane og vekslingskursane som i tide og utide sklir over skjermen. Slikt er for meg ikkje interessant. Det er heller ikkje særleg artig å få dei same nyhendene servert på ny kvar halvtime…på kvar einaste kanal. Eg er sikker på at du fekk nok av Lewinsky-saka, Orderuddrapa, 9/11-hendinga, krig i Afghanistan, krig i Irak osb. Det slår ein jo at det vera andre nyhende som er verdt å rapportera om.

Fjernsyn

Det var difor eit heldig tilfelle, at eg ein dag sat og trykte meg gjennom heile kanallista på parabolen, og kom over Al Jazeera International. Ja. Det er den Al Jazeera International. Den som NRK, TV2 og alle andre velkjende fjernsynskanlar har sittert når Osama eller nokre av hans kumpanar har følt for å dela nok eit dårleg video/lydopptak med verda. Eg vart

BBCCNNAl Jazeera

sittjande å glo på denne mykje omtalte kanalen ei stund. Det som slo meg, var at han var herleg fri for irriterande element som eg har nemnd ovanfor. I tillegg var også nyhendene som vart rapportert mange og varierte. Og for dei som må ha fordomane på plass…nyhendene var ikkje berre for gryande terroristar og ugudelege muslimar som drep kristne, og et borna dine. Faktisk var det eg sat igjen med etterpå, ei herleg kjensle av å ha vorte opplyst. Eller i det minste informert om interessante saker andre stader i verda.

Kanalane på nett

Sjølvsagt finst også desse kanalane på nett. Eg har teke skjermbilete av kvar av kanalane sine framsider i dag, slik at du kan samanlikna sjølv og sjå kva du tykkjer. Det slår i alle fall meg at av dei tre sidene, så framstår Al Jazeera si som den beste og mest informative. Det kan synast som om dei tre har litt ulikt fokus. BBC vel å lenkje til sines radio og fjernsynskanalar, i tillegg til å lenkje til tre nyhender. CNN ser ut til å ha eit fokus på multimedia, i tillegg til at dei har plassert ein stor reklamesnutt midt i åsynet på ein når ein klikkar seg inn. Tek vi føre oss Al Jazeera International, ser ein at den einaste reklamesnutten er ein reklme for abbonement på nyhende frå deira side. Men det mest imponerande, er at dei presenterer heile 31 nyhendesaker på det eg oppfattar som ein særs god måte.

Oppsummert

Så kva er poenget? Eg har vel eigentleg berre sett meg lei på all resirkuleringa av nyhende i mediebiletet i dag. Derfor søkjer eg andre, alternative kjelder for å få oppfyllt min informasjonshunger, og i den samanheng så kom altså Al Jazeera International seglande inn frå sidelinja og redda dagen. Så har du sjansen, ta ein tur innom og kikk ein dag, antan det er på nett eller parabol. Fjernsynsutgåva kjørte i dag følgjande innslag til dømes: [youtube i7qxbD1tk18 Arabisk beatboxing]

Somarens fyrste stølstur

Då har eg kome meg heim att frå ein aldri så liten impulstur til stølen, “Me veien“. Fyrste gong åleine. Fyrste gong eg padla inn. Fyrste gong (og siste) eg gjekk opp Hestekvæven. Fyrste gong eg hadde med fiskestonga. Men det vert i alle fall ikkje siste turen. Kjempeflott var det. Nokre småglimt fra turen (før kameret gjekk tom for straum) kan sjåast i galleriet her.

Vakuumtilvære

På eit tidspunkt gjekk studenttilværet frå å vera obligatorisk oppmøte på skulen for å læra det som er fastlagd i læreplanen, til å vera ein herleg komaliknande stad å vera. “Medan med venter på somaren” kan kanskje vera ei passande overskrift. Fram til mai, stilte eg pliktoppfyllande på skulen 9.15 kvar dag for å ta del i forelesningar (antan dei var obligatoriske eller ei). Men deretter har det vore ei anna lekse. Med null undervisning på ein heil månad, er det klart at ting sklir ut ein smule!

Heldigvis klarte eg å ta meg sjølv i skinnet, og her ein dag kom eg faktisk inn gjennom dørene på biblioteket som fyrstemann den dagen. Slettes ikkje gale! Men etter nokre lange dagar der, er det klart at hjerna har behov for avveksling. Og med glittrande sommarver, tyr ein gjerne til slike aktivitetar som nedanfor:

KubbToppturSlækklein

Betre seint enn aldri

Av og til kjem ein på eit gullkorn eller ein kommentar ein skulle sagt ei stund etter at “augeblikket” er over. Eg kjenner det litt på same måte då eg oppdaga dette tipset på nett for korleis ein kan gjere elektriske duppedittar vasstette.

Kontakt med mi feminine side…

I kveld vart eg utfordra i sminkekonkurranse av Trine og Laurine. Som den mannen eg er, ville det jo ha vore flaut å takka nei til ei utfordring, så eg tok ho på strak arm. Resultatet vart som de kan sjå omtrent som eit verk av Picasso, men eg fann vel ut at eg skal tone ned litt på augeskyggen heretter.

Sminkekonkuranse #1Sminkekonkuranse #2Sminkekonkuranse #3

Mobillaus

Det er offisielt. Det har vel vore det nokre dagar forsåvidt, men herved gjer eg det überoffisielt. Eg har ikkje mobiltelefon.

Etter min fyrste dukkert i 2007 her om dagen, har min gode, gamle Nokia 34-eitelleranna vore i delar på badegolvet for at han på eit mirakuløst vis skulle fikse seg sjølv. Slik har det ikkje gjenge. Er eg vonbroten og skjelven av di? Nei. Det er eigentleg ei vidunderleg kjensle. No skal det jo seiast at eg vel aldri har vore den som er mest avhengig av mobiltelefon. Tre månadar utan på verda rundt reiser, ein månad utan på praksis i Spania. Det gjekk veldig greit begge delar. Kven ville vel trudd det?

Så spørsmålet no vert jo ganske enkelt. Skal eg legge pengar i ein ny duppeditt, eller skal eg vente til jul, og heller gje meg sjølv ein tålig fin julepresang i form av ein Sony Ericsson P990i eller kanskje ein iPhone. Saka er jo den at eg i heile haust kjem til å opphalda meg utanlands, noko som vel ikkje akkurat kjem til å gje telefonbruken min ei voldsom auke. Så lenge eg har tilgang til ein datamaskin, så har eg jo eigentleg funne ut at alt er såre vel. Eg er jo å finne på Skype, og er eg ikkje det, er eg berre ein e-post unna. Så kommunikasjonen i så måte skulle det ikkje verte problem med.

Difor, med mindre eg skulle finne ein telefon når eg kjem heim på ferie, vil eg fram til 2008 vere utan mobiltelefon.mobil.jpg

Moglege kontakmåtar:

Hustelefon, Myrane Studenheim i Volda: 70075959
Hustelefon, Sinnes: 38371229
Skype: shazzr
E-post: sinnes@dalstroka-innafor.net

12.05.07…ein merkedag

Det måtte jo hende før eller seinare. Og kan hende det var greit at det hende akkurat i dag, sjølv om det var litt for mykje folk til stades under seansen. Men faktum er at idag er dagen då unge Sinnes elegant la seg på sida og tippa rundt i kajakk. Og ikkje nok med det. I førekant, hadde eg sendt avgarde kajakk på kajakk til sjøs med trygg formaning om at ein ikkje kom til å kvelva. Men sjølv, som siste mann ut på den blåe, blikk stille flata, og med baugen fortsatt ein halv meter inne på land krenga kajakken elegant mot venstre og vips så vart verda merkeleg mørk grøn og litt for kald. Og ute på fjorden låg elleve av mine sampadlarar og kunne skua inn på det heile. Flaut? Det er vel ikkje å stikke under ein stol nei.

Men skal ein leite etter årsaker, og det skal ein vel gjerne i sjøfartsulykker…..ha ei sjøforklaring liksom, så må det vel vere at eg som den einaste var nøydt til å kome meg sjølv uti vatnet, medan samtlige andre hadde fått skubbehjelp. Når då baugen heng godt over vassoverflata og balanserer på sin smalaste egg…ja då kunne det knapt nok ikkje ha gjenge annleis.

Lukkelegvis hadde eg av ei eller anna årsak teke med meg delvis nytt skift, så etter å ha kava nokre minutt i vatnet for å prøve å kome meg opp att på land, forbi det supersleipe området nedst på landgangen, kom eg meg i det minste inn i litt mindre blaute klede. Og kunne omsider Naturas padletur våren 2007 ta fatt. (noko som jo også vart ein suksess om eg skal seie det sjølv).

(og om nokon skulle ha kjennskap til korleis det er å få dekka eit småblaut videokamera og mobiltelefon på reiseforsikring, så tek eg imot tips med glede) 😉